piątek, 2 grudnia 2011

Ale radocha.......

Stało się to wczorajszego dnia.
Normalnie nie jedną z nas pewnie by krew zalała,ale jak ja to wczoraj zobaczyłam to myślałam,że padnę ze śmiechu :D
Otóż wczoraj wrzuciłam sobie pranie. Delikatne z najniższą temperaturą oraz bez wirowania.
A w pralce moje najlepsze sweterki. Takie delikatniutkie co to niby w pralce można,ale wiecie....z ogromnym UWAGA na wszystkie pralkowe funkcje.
No, więc funkcje wszystkie spełnione,ale pech chciał,że w trakcie zajmowania się obowiązkami domowymi TU mycie garów nie zauważyłam,że mój smyk lubiący kombinować ustawił mi pralkę na 90 stopni :(

Ehhhhhh byście widziały moje zdziwienie jak wyciągałam sweterki z pralki :)
Przez chwilunię dosłownie była mała konsternacja,a potem taki śmiech,że zalewałam się łzami.
Słuchajcie... ja jeszcze nigdy w życiu nie widziałam tak idealnie sfilcowanych swetrów hahahahaah, no i takich malutkich!!!!! szok.
No,więc nie jedna z nas by już zera widziała :) a ja prawie tarzałam się ze śmiechu. Do dziś czuję efekty uboczne w postaci bólu zanikającego już mięśnia brzusznego :P

No,ale ponieważ sweterki trzeba jakoś teraz wykorzystać wpadłam na pomysł,że uszyje do nich lale.
Więc w sumie stało się dobrze bo wkładki wychodzą mi nawet dobrze,ale z szyciem ubrań mam ogromne problemy.

Ja z tych co bez szablonów raczej nie ruszą tematu :(

Więc tak o to tym optymistycznym akcentem zaczęłam sobie dzisiaj dzień.

ściskam Madzia

ps załączam fotkę jednego z sweterków-nie, nie to żadne filcowe dzieło hehehehe. Ten sięgał mi za pupę i zapomniałam odpiąć kwiatka,którego dostałam od Madzi. Na szczęście nie ruszony :D
Trzymany w rączkach przez Ryśka. Fajny jest co nie?

32 komentarze:

  1. O kurcze...;) Nieźle się "maszyneria" przy tak artystycznym filcowaniu napracowała!;) Efekt jest rzeczywiście "spektakularny". ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. O MAMO! ale Ci dziecko zrobiło psikusa :)))
    chyba bym zareagowała podobnie, bo w sumie się małe się na niczym nie zna, a krzyk czy płacz sweterku Życia nie wróci ;))
    ściskam!

    OdpowiedzUsuń
  3. no ja bym na pewno się nie śmiała, bo na mnie trudno ciucha kupić w moim rozmiarze i jeszcze żeby mi się podobał, więc bym była wściekła

    a takie małego szopa pracza majstrującego przy pralce też mam niestety i też muszę uważać ;)

    buziaki
    Kasia

    idę do Cię mejla skrobnąć w spr farby i pokrowca na sofę ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie sądziłam, że że z swetra może zrobić się coś takiego :)
    znając życie ja pewnie bym usiadła i się popłakała ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. ooo no filcowanie rzekłabym wręcz idealne! I podziwiam za optymizm, mnie by jednak krew zalała, pewnie z tego powodu, ze funduszy brak na nowe ciuchy ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. hahaha niezłe....mnie chyba by szlag trafil
    przypomnialo mi sie jak kiedys piekłam biskopt, pierwszy raz w życiu. Nastawiłam, po 10minutach chiałam zerknąc jak tam a tam czarno... ciasto czarniusieńkie, okazało się że młody ustawił mi maksymalną temperaturę w piekarniku :D

    OdpowiedzUsuń
  7. o kurcze, ja bym chyba się popłakała - w zależności jak bardzo był to ulubiony sweter...

    OdpowiedzUsuń
  8. hej dziewczyny. No ja chyba w tym natłoku zmartwień ostatnio jakoś automatycznie inaczej zareagowałam :) normalnie to też by mnie cholera wzięła,ale tym razem było inaczej.

    OdpowiedzUsuń
  9. a ja kiedyś usiłowałam zmniejszyć sweterek w ten sposób i nic mi nie wyszło, a tu Rychu taki zdolny :P

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie- no super !:) sweterek jak sie patrzy:))) Myślałam , że tylko ja potrafię prać bluzy polarowe na 90 stopni:))) (spokojnie nie kurczy się tyko trochę zagnieceń:)))- ale widzę, że Twoja pociecha jak chce to też potrafi :))) pozdrawiam Marta

    OdpowiedzUsuń
  11. no ja to bym załamała ręce na bank :D

    OdpowiedzUsuń
  12. Mogłaś, albo płakać, albo śmiać się... dobrze wybrałaś.

    OdpowiedzUsuń
  13. Jest czad, nie ma co:D Super, że tak podeszłaś do tematu i miałaś dużo radochy!!! Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  14. he he ale fajny mialaś ubaw :) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  15. magdula zapytej konwaliową co zrobiłam z jej sweterkiem jak chodziła doszkoły podstawowoej - sweterek nadawał się dla barbie !!!
    kochanie jest pretekst do kupienia nowych :)
    buuuziaki

    OdpowiedzUsuń
  16. hhahahhaah,,,,,,,,,,,,,,, się poskładałam:)
    to kiedy jedziemy na zaqpki?????????

    :*:*:*:*:*:*

    OdpowiedzUsuń
  17. hehe nie ma tegozlegoco by na dobre nie wyszlo;)

    OdpowiedzUsuń
  18. ja tez tak juz pralam! najpierw przy wyciaganiu z pralki nie moglam sobie przypomniec skad moj (wtedy) niemowlaczek ma taki sliczny golfik, a potem to juz tylko plakalam...ze smiechu!
    bardzo goraco pozdrawiam, a z tych sweterkow faktycznie da sie jeszcze niejedno zrobic, moze jakies male torebeczki :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Al to nie Rych to Adach był taki zdolny :P
    No nie mogłam już chyba inaczej odpowiedzieć jak śmiechem:)
    Monia no ładnie to tak psuć ciuszki siostry?
    Megas no ja też się poskładałam :D
    Urbanska-dziękuję za odwiedzinki :* jakbym jeszcze tak potrafiła uszyć takie torebusie hehehe to by było dobrze ;)

    OdpowiedzUsuń
  20. można śmiać się albo płakać... ale płacze sweterków nie wrócą, więc po co :P.

    Ja bym pewnie puściła wyjątkowo paskudną wiązankę i poszła zmywać :P

    OdpowiedzUsuń
  21. ale numer - ale jak to mówią nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, czekam więc na lalę
    P.S. dostanie kwiatka od "cioci" do tego sweterka

    OdpowiedzUsuń
  22. za to lala będzie miała piękne ubranko:)

    OdpowiedzUsuń
  23. to byl sliczny seter skoro nawet teraz jest fajny. Mnie by szlak trafil..
    buziole
    B.

    OdpowiedzUsuń
  24. ale jazda, no obłęd normalnie :))) Ja pewnie w pierwszym odruchu bym wrzasnęła, potem bym się zalała łzami, a na końcu na bank śmiałabym się tak jak Ty :)

    OdpowiedzUsuń
  25. U mnie też by pewnie łzy były:((( współczuje, ale dobrze, że w końcu się śmiałaś:))teraz trzeba wymienić garderobę:))
    buziaki!

    OdpowiedzUsuń
  26. Ha ha ha dobre :) Ale nie ma tego złego, co by...prawda? :D

    OdpowiedzUsuń
  27. No fakt,ja bym chyba gromami ciskała,podziwiam za opanowanie,ale to chyba przez zaskoczenie Cię tak na hihy wzięło....:))

    OdpowiedzUsuń
  28. Wiesz co - coś jest w powietrzu, pisałaś wcześniej że się dołujesz - ja osobiście jestem pozytywnie zakręconą optymistką i daleko mi do dołowania się ale ten tydzień mnie zabił, miałam jakiś taki skopany nastrój że hej. Do tego ciągły pech. Ja np dla odmiany poszła zrobić wizytówki z nowym nazwiskiem i tak się zagadałam z gościem, że zrobił mi dokładnie takie same wizytówki jak miałam ze starymi danymi, kupa papieru farby drukarskiej i kasy do du.. Musiałam zamówić jeszcze raz. Pech na całego - nie mówiąc już o zbitych szklankach i innych tego typu stratach - więc jeżeli Cię to pocieszy - pech dotknął nie tylko Ciebie - dobrze że podeszłaś do tego na wesoło.

    OdpowiedzUsuń
  29. możesz tez uszyc sobie ekstra torbe filcowa:)))))))...ja bym tez leżała ze śmiechu:)))pozdrów syncia za szybki kurs filcowania...na gorąco:)))

    OdpowiedzUsuń
  30. hahahaha sweterek zawsze można odkupić ale wrażenia bezcenne i niezapomniane przejdzie ta opowieść do legend rodzinnych:) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  31. Oj mnie by chyba szlag trafił, a na pewno do końca dnia kiepski nastrój murowany ze względu na brak kasy na nowe zakupy. Na szczęście mam blokadę anty grzebaniową ;) Ale jak pralce coś odbije to i to nic nie da więc odpukuję ;)
    Ale fajnie, że i takie sweterki na coś się przydają :)
    Pozdrowionka

    OdpowiedzUsuń

Popularne posty